مىآيد كه اين عبارت از سلاست خارج باشد چه آنكه مستور يعنى كسى كه هيچكدام از فسق يا عدالتش محرز و معلوم نيست و با توجه به اين امر چگونه بگوئيم مستورى كه فسقش مستند بكذب نباشد . قوله : باستلزامه التعميم فى غير محل الوفاق : ضمير [ استلزامه ] بقول علامه راجع بوده و مقصود از [ محل الوفاق ] قبول نمودن شهادت ذمّى است در وقتى كه عدول مسلمين نباشند و حاصل مراد اين است كه وجه ضعف فرموده علامه ( ره ) اين است كه لازم اين قول تعميم دادن در غير محل اجماع مىباشد زيرا قبول شهادت مستورين و فاسقين از مسلمين مورد اختلاف است و پذيرفتن آن و حكم بجوازش محتاج بدليل است . متن : و في اشتراط السفر قولان : أظهرهما العدم ، و كذا الخلاف في إحلافهما بعد العصر فأوجبه العلامة عملا به ظاهر الآية و الأشهر العدم فإن قلنا به فليكن بصورة الآية بأن يقولا بعد الحلف بالله لا نَشْتَرِي بِهِ ثَمَناً وَ لَوْ كانَ ذا قُرْبى وَ لا نَكْتُمُ شَهادَةَ اللَّهِ إِنَّا إِذاً لَمِنَ الْآثِمِينَ " . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : در جواز شهادت ذمّى در مورد وصيّت دو قولست : الف : آنكه مشروط باينكه موصى در حال سفر وصيّت كرده باشد . ب : آنكه چنين شرطى لازم نيست موجود باشد . و از نظر ما قول دوم اظهر است . و نيز بين فقهاء اختلافست در اينكه دو ذمّى وقتى با هم اختلاف